KARŞIYAKAYA GEÇELİM…
Tarih: 4.10.2012 00:00:00
Hamza Yıldız
    Türküleri severim. Hele yıllarca Nevzat(Demir) ustamızın yanında musikiyi öğrenmenin yanı sıra, bir ara koroda terennüm etme gafletinde bulunsam da titreyip kendime dönerek dinleyici kalma ve haddimi bilme doğrusunda karar kıldım. Böylece hem türküler, hem de bu türküleri dinleyenler büyük bir eziyetten kurtuldu. Bu arada sazı, sözü ve dostluğundan büyük keyif aldığım Hasan Caneri abiye bir özür borcum var. Neden mi? . Yanında bunca yıl gezdirdikten sonra tek bir türkü bile söyleyemeyen benim gibi kabiliyet yoksunu birine nasıl tahammül edebildi çözemedim ama minnettarım.

    Daha türkü lafı bu itiraflarla başlarsa gerisini varın siz düşünün. Ama dudaklarıma yapışıp kaldı bu nakarat. Meczup gibi kendi kendime mırıldanıyorum.
    ‘’ Karşıyaka’ya geçelim,
     Atlara yonca biçelim. ’’

    Bizim hanımın bu türküye aşina olup olmadığını bilmiyorum. Çünkü at dahil hiçbir hayvanımız yok ki yonca biçmeye gidelim. Hele bir de yonca biçmek için Karşıyaka’ya geçelim.
   
    Bir de baktım Karşıyaka mahallesinin en tepesinde nerdeyse kalburcu merasının ortasında bir ev sahibi olmuşuz. ‘’ belim ağrıyor, kömür kovasını kaldıramıyorum, yaşlılıkta rahat ederiz ‘’ yakarmalarının ardında ki gizli niyeti nasıl anlayamadım hala bilmiyorum. Yahu insanlar eskiden şehre göç ederlerdi, biz nerdeyse Erenler Tepesindeki tek ağaca komşu olmuşuz. Sağım, solum, önüm, arkam sobe değil inşaat. Sabahın 8 inde bir takırtı tukurdu başlıyor ki sanki fabrikasının ortasındayız.

    Hayatımda bir kere hanım sözü dinledim ama affedersiniz onu da b k yedim.

    Kardeşim ne güzel senin babadan kalma, nerdeyse ömrünü geçirdiğin, şehrin merkezine yürüme 5 dakikalık mesafede 2 katlı, bahçeli, müstakil bir evin, akrabadan öte komşuların, dibinde kahven bile var kıymetini bilsene hıyar diyesi. Rahat bir tarafına mı kaçtı? Fakat altımız çoktan oyulmuş.  Bizim çocuklar ve hanım el ele vermiş eşyalar yavaş yavaş taşınmış. Son olarak mobilyalar da bir gece de cümbür cemaat uçup gitmiş. Bir ben kalmışım. Çekyatım, bilgisayarım, masam, sandalyem ve artık hiç ihtiyaç duyulmayacak sobamız ile birlikte..

    Ömrüm okul, öğretmenlik falan derken gurbette geçtiğinden taşınma fobisi vardır bende. Ulan çoluk çocuk, hanım yeni eve tüylü eşya yerleştirme bahanesiyle. Yetim çocuklar gibi yapa yalnız kaldım anılarla birlikte. Ve kendi evimde gurbette kalacağım hiç aklıma gelmezdi ama bunu da gördüm bu yaşımda.

    Ertesi gün Sarıbaş’ın kahvede saat akşamın 10’unu buldu.  Neco’nun çenesi, Kara Ziya’nın kahvesi derken. Sevgi yolunda insanlar kıpır kıpır, hava tam serinlemiş püfür püfür..  Şöyle yürüyerek Engin Büfe’ye kadar aheste adımladım caddeyi. Yalnızlığın ve özgürlüğün tadını çıkarmak niyetindeyim. Bir ufak rakı, buz,çerez.. Poşetin içinde döndüm eve… Bomboş evde kendi ayak seslerimden başka hiçbir hayat emaresi yok. Ne bilgisayarı ne radyoyu açtım. Sessizliğin o derin boşluğuna bırakıverdim kendimi. Hatıraların sıcak yorgunluğuna… Bir yudum rakı bile içemeden öylece uyuya kalmışım.

    Değişime ne kadar direnirsen diren uyumak zorunda kalıyorsun. Damarlarımda muhacir kanının inatlığı olsa bile. Değişimin bir diğer adını da modernleşme koymuşlar ki hiç kıpırdama şansın yok. Abbas mecburen yolcu.

    Hayatımda Karşıyaka’ya, ya kobak suyu doldurmaya ya da panayırda gezmeğe geçmişim. Bir yaz tatiline geldiğimde gördüm buranın imara açıldığını, tek tük evlerin, toplu konutların yükselliğini… Sonra aldı başını gitti burası, şehrin en büyük mahallesi oldu. Olsun hiçbir itirazım yokta beni neden bulaştırıyorsunuz kardeşim?

    Ertesi günü çiftlikte geçirdim. Akşama doğru bir telefon, hanım kalan ufak tefek eşyaları taşıma bahanesi ile beni çağırıyor. El mahkûm, gittim. Arabanın bagajına doldurduk takıl tukulu.

    Böylece bende geçmiş oldum Karşıyaka’ya ama bizim ev Karşıyaka’nın da karşı yakasında. Toz toprak demeden girdik bizim apartmanın dairesine. Çocuklar eşyaları taşırken hanım da evi gezdiriyor bana. Anlatıyor da anlatıyor. Senin çeneni 30 yıl çekmişim, bana ne kardeşim? Tabi kurt kocayınca köpeğin maskarası olur hesabı. Aha yazıyorum bir kenara, bende bu işin acısını vakti gelince misliyle çıkartırım.

    Akşam yemeği balkona hazırlanmış. Allah var sofrada mükemmel manzarada. Çan kanatlarımın altında misali.. Serin bir rüzgâr okşuyor tenimi. Hanımın ve çocukların ağzından bal damlıyor. Hani ben kazım ya haplıyorlar beni, alıştırıncaya kadar.

    Şimdi açıkça söylüyorum. Bedenim bu mahalle mecburi iskana tabi tutulmuş olabilir ama benim ruhum Çanakkale caddesinde, esenlik sokakta, Çayırlar da, Taşlıtarlada kardeşim… İlanen duyurulur.

    İsteyen Karşıyaka’ya geçsin, atlarına yonca da biçsin, evini de seçsin beni alakadar etmiyor. Bir kere ruhu yok kardeşim bu mahallenin.  Geçmişi yok, hatıraları yok, kökleri yok… Geçmişi ile barışamayanların gelecek yaratma çabasının betonlaşmış modern vizyonu burası… Kahveleri var müşterisi yok, esnafı yok, sokağını benimseyen insanı yok. Pazarı var; satıcısı ve müşterisi yok. Yahu sözüne itibar edeceğin ihtiyarı, arkası kollayacak delikanlısı yok.

    Aç kurtlar gibi bütün inşaat şirketleri, müteahhitler rant peşinde koşanlar hala daha geçmeye devam ediyorlar Karşıyaka’ya… Atlara değil kendilerine yonca biçmeye. Bizlere de yoncanın ucunu gösterip ‘modern yaşam’ masalı ile yalnızlığa davetiyeyi en yüksek fiyata satmaya.

    Neyse, hasreti yüreğime vurması kabul edin bu satırları. Zaten taşınmamın ardından bu kalp bile dayanamadı bu eziyete.. Önce kriz, sonra bay-pass.. Kaldım Karşıyaka’da bir çare… Yapayalnız…

    Ulan imdat! Yaz ahretlikleri! Beni kışa mı emanet ettiniz hayırsızlar? Yoksa sizde mi Karşıyaka’ya geçip atlara yonca biçmeye niyetlendiniz?


Anahtar Kelimeler:
Okuyucu Yorumları (0 yorum)
Adınız Soyadınız *
E-Posta *
 
Telefon
Güvenlik *
Yenile
 
Yorumunuz *
Yazarın Diğer Yazıları
BU ŞEHRİ SEVMEK (11 Aralık 2017 - Pazartesi)
MERHABA ÖZGÜRLÜK (18 Nisan 2017 - Salı)
Lamia (14 Ekim 2015 - Çarşamba)
MYDOST İSKELESİ ÇANAKKALE (10 Mart 2015 - Salı)
Lamia (19 Şubat 2015 - Perşembe)
Bahçeliye Çağrı (18 Ağustos 2014 - Pazartesi)
(14 Ağustos 2014 - Perşembe)
KIR ÇEŞMELERİ (16 Temmuz 2014 - Çarşamba)
Çayırlar Spor (25 Mayıs 2013 - Cumartesi)
Dostlar Meclisinde Musiki Ziyafeti (08 Mayıs 2013 - Çarşamba)
Foto Mehmet (05 Aralık 2012 - Çarşamba)
Hadi Gidelim (04 Ekim 2012 - Perşembe)
Bu şehrin çocukları (04 Ekim 2012 - Perşembe)
Ben bu şehri... (04 Ekim 2012 - Perşembe)
Şiirler (04 Ekim 2012 - Perşembe)
Hüznün busesi (04 Ekim 2012 - Perşembe)
Ali Tümer'e saygı ve rahmet için (04 Ekim 2012 - Perşembe)
Su Tadında Yaşamak (04 Ekim 2012 - Perşembe)
Ali Hamza Çiftliği (04 Ekim 2012 - Perşembe)
Külde Kumpir (04 Ekim 2012 - Perşembe)
Kemal'e Mektup (04 Ekim 2012 - Perşembe)
Çiçekler Konuşur mu? (04 Ekim 2012 - Perşembe)
Ayıp Ortada Kaldı (04 Ekim 2012 - Perşembe)
Çan'a Neler Oluyor? (04 Ekim 2012 - Perşembe)
Ergenekon (04 Ekim 2012 - Perşembe)
Güle Güle Demiyorum Kaymakam Bey (04 Ekim 2012 - Perşembe)
İş Yok, Kömür Yok Ve Burası Çan (04 Ekim 2012 - Perşembe)
Bu Şehrin Delisi De Yok , Velisi De ! (04 Ekim 2012 - Perşembe)
Eksiğimiz Ortak Akıl (04 Ekim 2012 - Perşembe)
Lamia (04 Ekim 2012 - Perşembe)
Devlet Bahçeli’ye İade-i Mektup (04 Ekim 2012 - Perşembe)
Harman (04 Ekim 2012 - Perşembe)
Çan'a Dair Politik Analiz (04 Ekim 2012 - Perşembe)
Emekliler Kulübü (04 Ekim 2012 - Perşembe)
Hüznün Duyguları Yakaladığı Gece (04 Ekim 2012 - Perşembe)
Teneke Çatıda Yağmur Sesi (04 Ekim 2012 - Perşembe)
Eski Ramazan Tatları (04 Ekim 2012 - Perşembe)
Çocukluğumun Ramazanları (04 Ekim 2012 - Perşembe)
Özgür Düşünce Ayrıcalığı (04 Ekim 2012 - Perşembe)
Suda Kendini Gören Geyik (04 Ekim 2012 - Perşembe)
Ufuksuzluk Sendromu (04 Ekim 2012 - Perşembe)
Sevgiye Ulaşmak (04 Ekim 2012 - Perşembe)
Arada Bir (04 Ekim 2012 - Perşembe)
Mektup Yazdım Gül Yüzlü Yare (04 Ekim 2012 - Perşembe)
Yar Dilinden Hüzündür Gurbet (04 Ekim 2012 - Perşembe)
Bir Çan Romansı (04 Ekim 2012 - Perşembe)
Yağmur Rahmettir (04 Ekim 2012 - Perşembe)
Buse (04 Ekim 2012 - Perşembe)
Her Yerde Kar Var (04 Ekim 2012 - Perşembe)
Fabrika Sireni (04 Ekim 2012 - Perşembe)
Bu Şehrin Çocukları (2) (04 Ekim 2012 - Perşembe)
Bize Neler Oluyor? (04 Ekim 2012 - Perşembe)
Kaymakam Bey'e Çok Açık Mektup (04 Ekim 2012 - Perşembe)
Kaymakam Bey'e Arzuhalim (04 Ekim 2012 - Perşembe)
Tebdil-i Mekan (04 Ekim 2012 - Perşembe)
Artık Kurudu Gelincikler (04 Ekim 2012 - Perşembe)
Hane Kapısı (04 Ekim 2012 - Perşembe)
TOHUM KADAR (04 Ekim 2012 - Perşembe)
BOZKIRDA BÜYÜYEN AĞAÇ (04 Ekim 2012 - Perşembe)
DOSTLARLA PİKNİK YAPMAK (04 Ekim 2012 - Perşembe)
İLK SÖZ VEYA İLK EMİR (04 Ekim 2012 - Perşembe)
KAYMAKAM BEYİ TEBRİK EDİYORUM (04 Ekim 2012 - Perşembe)
ÇANSPOR'DA OLAĞANÜSTÜ KONGRE (04 Ekim 2012 - Perşembe)
ELVEDA ESENLİK SOKAĞI (04 Ekim 2012 - Perşembe)
MOTOR SU KAYNATTI (04 Ekim 2012 - Perşembe)
DERMAN YANIBAŞIMIZDA (04 Ekim 2012 - Perşembe)
SARIBAŞ’IN KAHVESİ (04 Ekim 2012 - Perşembe)
OSMAN (04 Ekim 2012 - Perşembe)
PAŞA HAZRETLERİ (04 Ekim 2012 - Perşembe)
Ama Aşk Var (04 Ekim 2012 - Perşembe)
Ama Aşk Var (29 Eylül 2012 - Cumartesi)
Yazar Deneme Yazısı (04 Mayıs 2010 - Salı)
Sayfa:
Başlangıç Tarihi
Bitiş Tarihi
DOLAR
3.7698
EURO
4.6575
Çanakkale için namaz vakitleri
İmsak Güneş Öğle İkindi Akşam Yatsi
06:43 08:28 13:27 15:50 18:08 19:40
Çok Okunanlar
Çok Yorumlananlar
-Konya, yüz ölçümü olarak Hollanda´dan büyüktür.

Bunları Biliyor Muydunuz? 5
Kek hamurunun piştikten sonra kalıptan rahat çıkması için 10 dakika bekletin. Fırına sürdüğünüz kek kalıbının yanmasını önlemek için kalıbın altına biraz tuz koyabilirsiniz.

Hamur İşi Tarifleri İle İlgili Püf Noktaları